DOSSIER

De Alternatieve Wijk van La Baraque wordt 50 jaar

x

De alternatieve wijk La Baraque in Louvain-la-Neuve vierde onlangs haar vijftigste verjaardag. Voor die gelegenheid sloeg een groep bewoners de handen in elkaar en stelde een collectief redactieteam samen. Dat bracht de grote thema’s in kaart die het leven in de wijk al een halve eeuw kenmerken: zelfbouw en stedenbouwkundige experimenten, autonoom beheer, collectief grondbeheer en een sterke aandacht voor ecologie, sociale vraagstukken en solidariteit.

Wat is de alternatieve wijk La Baraque eigenlijk? Een bastion van geprivilegieerde bobo’s, een toevluchtsoord voor marginale NIMBY’s of een gemeenschap van zachtaardige utopisten? In de aanloop naar onze vijftigste verjaardag probeerden we onszelf opnieuw te definiëren. Want achter die clichés schuilt een wijk die veel kleurrijker en veelzijdiger is dan ze op het eerste gezicht lijkt.

Te midden van de woelige periode van ‘Walen buiten’ in Leuven en de verhuis van de UCL naar het plateau van Lauzelle ontstond een bijzondere ontmoeting tussen studenten en de bewoners van het oude gehucht La Baraque. De studenten droomden van een alternatieve levenswijze in Louvain-la-Neuve, terwijl de bewoners zich verzetten tegen de onteigeningen die de bouw van de nieuwe stad met zich meebracht.

Een utopie komt tot leven


In dit gehucht, op een steenworp van de imposante betonblokken van Louvain-la-Neuve, groeide een utopie die zich het oorspronkelijke ideaal van de stadsplanners eigen maakte: een wijk op mensenmaat, ingebed in het landschap en met respect voor haar omgeving.

Vandaag telt de alternatieve wijk La Baraque zo’n 65 woningen en 150 bewoners, verspreid over 2,4 hectare. Wie er rondwandelt, stuit op woonwagens, hutten, geodetische koepels, lemen huizen en kerterres. Die grote verscheidenheid aan woonvormen kwam tot stand dankzij zelfbouw en de kennis die bewoners onderling uitwisselden. De woningen zijn licht, sober, levendig en innovatief, en weerspiegelen een houding die veel verder reikt dan wonen alleen.


Een sociaal en economisch netwerk


Niet iedereen in de wijk is een ecologiespecialist, maar de manier waarop we wonen en onze leefomgeving hebben ingericht, zet vanzelf aan tot duurzamere keuzes. Groen domineert het landschap, de bodem blijft grotendeels onaangeroerd en we beperken onze impact op het milieu op tal van manieren. Met droogtoiletten verminderen we het waterverbruik, via fytoreiniging zuiveren we grijs water, organisch afval verwerken we tot compost, autoverkeer houden we zoveel mogelijk buiten en paden en woningen blijven bewust kleinschalig. En dat is nog maar een greep uit de vele initiatieven.


De voetgangerszones en gemeenschappelijke plekken groeiden organisch uit het dagelijkse leven en versterken de banden tussen bewoners. Daaruit ontstaat een vanzelfsprekende solidariteit, die zich op uiteenlopende manieren uit. We vangen vluchtelingen op voor korte of lange tijd, ondersteunen ouderen en bieden hulp aan mensen in kwetsbare situaties.

Van bij het begin stelde het project niet alleen de dominantie van beton en conventionele architectuur ter discussie. De wijk koos ook resoluut voor een strikt anti-speculatief beleid. Al vijftig jaar hanteren we collectieve afspraken die verhinderen dat bewoners winst maken bij de overdracht van een woning. Daardoor blijft wonen in La Baraque betaalbaar, zelfs in een van de duurste provincies van België.


Beplantingsplan voor bomen en heesters voor het nieuw buurtparkje Papemutse/Varenstraat in Moerbeke-Lokeren. Rondom het park komt een haag uit veldesdoorn en rond een open plek, die dienst zal doen als suntrap, komen onder meer ruwe berk, een eik en lijsterbes. 


Toestand voor de werken in Papemutse, Moerbeke: een monotoon grasveld zonder beschutting, met als enige infrastructuur een verouderde glijbaan en picknickbank.


"Al vijftig jaar hanteren we collectieve afspraken die verhinderen dat bewoners winst maken bij de overdracht van een woning"

Zicht op een van de ontharde parkeerstroken in de Kloosterstraat in Stekene tijdens de samenwerkdag in november 2025 tussen de gemeentediensten en Kiemkracht. Op de afbeelding staan onder andere waterpasserende verharding als opritten voor de woningen en een pas aangelegde infiltratiestrook.


Definitief ontwerp voor de te ontharden parkeerstroken aan de Kloosterstraat in Stekene. 

Het leven in de wijk draait om formele en informele ontmoetingen, feesten en gezamenlijke activiteiten. Tegelijk hebben we ons altijd moeten organiseren om het hoofd te bieden aan administratieve regels die weinig rekening houden met onze onconventionele woonvormen. Die gezamenlijke inspanning gaf ons de middelen om onze eigen toekomst mee vorm te geven. Ondanks de onvermijdelijke spanningen en conflicten die bij het samenleven horen, maken juist dit sociale en ecologische netwerk en deze ‘menselijke bibliotheek’ van La Baraque onze wijk.


Zelfbeheer


We organiseren ons via zelfbestuur in drie deelwijken (Le Talus, Les Bulles en Le Jardin) en twee gedeelde ruimtes: het wijkbestuur en de Heilige Weide, waar ook de Bar du Zoo (ons wijkhuis) gevestigd is. Wanneer de situatie daarom vraagt, brengen we ook de bewoners van het oude gehucht samen in de ‘Grand Quartier’. Velen van hen woonden vroeger in de alternatieve wijk en hebben hun band met deze plek nooit verloren. Deze bestuursvorm stimuleert creativiteit. Bewoners zoeken samen naar technische, praktische en organisatorische oplossingen voor de uitdagingen waarmee de wijk wordt geconfronteerd. Zelfbestuur vraagt echter ook veel engagement. Iedereen moet voortdurend een evenwicht vinden tussen betrokkenheid bij de gemeenschap en het behoud van persoonlijke autonomie.

Besluitvorming verloopt vaak traag, maar die traagheid heeft een functie: ze geeft zoveel mogelijk bewoners de kans om mee te denken en mee te beslissen. Dat maakt ons soms kwetsbaar in de ogen van overheden en administraties. Toch blijven we geloven in dit politieke model, omdat het sociale cohesie versterkt en bewoners actief betrekt bij het leven in de wijk. Generaties bewoners hebben bovendien mee gebouwd aan de administratieve en juridische instrumenten die alternatieve woonvormen vandaag meer ruimte geven. Stedenbouwkundige masterplannen, verordeningen, richtlijnen, het decreet voor lichte woningen en zones voor alternatieve woonvormen: stuk voor stuk dragen ze de sporen van dit pionierswerk. Vooral tijdens het eerste decennium, tussen 1975 en 1985, zetten bewoners samen met stedenbouwkundige experts belangrijke stappen om het experiment te verankeren. Zo werd het Bijzonder Plan van Aanleg herzien en kreeg een nieuwe experimentele woonzone een plaats in de gemeentelijke voorschriften.

"De trage besluitvorming geeft alle bewoners de kans om mee te denken en mee te beslissen"

Van experiment naar blijvende realiteit


Vijftig jaar experimenteren met ecologie, samenleven en stedenbouw is op zich al een opmerkelijke prestatie. Sommige initiatieven bleken duurzaam, andere verdwenen weer, maar allemaal droegen ze bij aan een uniek leerproces. Dat avontuur kon alleen bestaan dankzij samenwerkingen met verenigingen en gelijkgestemde initiatieven in België en daarbuiten. Ook de langdurige steun van lokale partners speelde een cruciale rol: grondeigenaar UCLouvain, die bleef geloven in het experiment, en de stad Ottignies-Louvain-la-Neuve, die de politieke moed toonde om nieuwe wegen te verkennen. La Baraque is dan ook geen geïsoleerd project, maar het resultaat van gedeelde ambities, uiteenlopende expertise en jarenlang engagement. Dankzij die gezamenlijke inspanning kon deze bijzondere wijk in het oude gehucht ontstaan, groeien en standhouden.
Dit jaar vieren we die geschiedenis. We blikken terug op een halve eeuw experimenteren, bouwen en samenleven, maar kijken tegelijk vooruit. Want de uitdagingen blijven zich aandienen en het experiment loopt nog altijd door. Vijftig jaar mag dan een respectabele leeftijd zijn, oud is het nog lang niet.

Definitief ontwerp voor de te ontharden straatbocht op de kruising van de Lucien Reychlerstraat en de Kleemstraat in Waasmunster.

Meer info:


1. De Moffarts d'Houchenée, A., Serres (Clos des), in Mémoires de Wallonie : les rues de Louvain-la-Neuve racontent, 2011, pp. 413-415
https://www.rueslln.org/index.php/le-biereau/2180-clos-des-serres

2. Geerts, A., La Baraque (Louvain-la-Neuve): une autre manière de faire la ville. 2018;
https://www.canopea.be/la-baraque-louvain-la-neuve-une-autre-maniere-de-faire-la-ville/.

3. Geerts, G., La Baraque, un paysage habité. CLARA, 2019. 6 / Hors-série, p 64-93
https://shs.cairn.info/revue-clara-2019-1-page-64?lang=fr

4. De Clerck, P., Architecturer un autre accès au logement. Autoconstruction et valeur au quartier alternatif de la Baraque. Espaces et sociétés, 2018. 174(3), pp. 123-138 https://shs.cairn.info/revue-espaces-et-societes-2018-3-page-123?lang=fr

5. Frediani, M., La Baraque. An alternative experience, in No Boundaries: new travelers on the road (outside of England), 1998, pp. 133-139

6. Angeras, A., Des normes "d'habiter" questionnées: le quartier de la Baraque, in Socio-anthropologie : Habiter. Ou vivre autrement, 2016, p 205
https://journals.openedition.org/socio-anthropologie/1877

7. La loi du léger, histoire populaire d'un décret. 2024
https://rbdl.be/la-loi-du-leger-histoire-populaire-dun-decret-2/

8. Habitat Léger, histoire d’un décret | 2018 – 2019. 2019
https://rbdl.be/pourquoi-les-rencontres-internationales-de-l-habitat-alternatif-et-de-l-habitat-leger/.

9. Référentiel habitat-léger. 2023
https://www.mubw.be/activite/referentiel-habitat-leger/.


10. Les Rencontres internationales de l’habitat léger et alternatif (RIHAL), 2019
https://rbdl.be/les-rencontres-internationales-de-l-habitat-leger-et-alternatif-rihal-5/.


11. Quartier Libre des Lentillères, La Zone d’Écologies Communale. 2022
https://lentilleres.potager.org/la-zone-decologies-communale-reglement/.

Definitief ontwerp voor de te ontharden straatbocht op de kruising van de Lucien Reychlerstraat en de Kleemstraat in Waasmunster.

Toolbox Voetgangersplan

Op 8 oktober lanceerde Voetgangersbeweging de Toolbox Voetgangersplan. Deze online handleiding is een waardevol hulpmiddel voor lokale besturen om het voetgangersbeleid in hun gemeente te verbeteren. De toolbox biedt handige tips, goede voorbeelden en beleidsinput om op een gestructureerde en effectieve manier met het thema voetgangers aan de slag te gaan.
Met de toenemende aandacht voor duurzame mobiliteit en leefbare steden is het noodzakelijk om te voet gaan mogelijk en aantrekkelijk te maken voor iedereen. De walkable city biedt tal van persoonlijke en maatschappelijke voordelen en helpt (inter)nationale doelstellingen te halen.

De Toolbox biedt een antwoord op de vragen: Waarom een voetgangersplan? Hoe begin je eraan? Wat staat erin? Je krijgt daarnaast ook een overzicht van praktijkvoorbeelden uit binnen- en buitenland. Met ideeën voor mogelijke acties en linken naar relevante tools en projecten wordt je zoveel mogelijk op weg gezet. De komende maanden en jaren groeit de Toolbox verder en wordt hij aangevuld met o.a. downloads, extra voorbeelden en een opleidingsaanbod.